2 . ابو عبد اللّه شيخ محمد بن على حلوانى ، عالم فاضل و اديب و شاعر كه او هم از شاگردان سيد مرتضى و سيد رضى ، و از بزرگان ادب در قرن پنجم هجرى بوده است . وى نيز حوزهء تدريس و تعليم داشته عده‌اى از فقها و علما در خدمت او درس مىخوانده‌اند . 3 . ابو عبد اللّه شيخ جعفر بن محمد بن احمد دوريستى عبسى ( در گذشته حدود سال 473 ه ) از خاندان علم و معروف به فقه و فضل و پاكى . وى در نزد شيخ مفيد و شريف مرتضى و شريف رضى علم آموخت ، و در همهء فنون و علوم اسلامى مشهور ، و كثير الرواية و التصنيف بود . نظام الملك او را بزرگ مىداشت ، و هر دو هفته يك بار ، از رى به روستاى دوريست ، در دو فرسنگى رى مىرفت تا از بركات انفاس شيخ استفاده كند ، سپس به محل وزارت باز مىگشت . شيخ جعفر پس از بازگشت از بغداد ، در همان روستاى خود حوزهء درسى داشت كه همهء مشاهير و بزرگان علم و ادب در آن حضور مىيافتند . از جمله آثار اوست ، الكفاية في العبادات ، كتاب الإعتقادات ، كتاب الرد على الزيديه ، كتاب يوم و ليلة و كتاب الحسنى . 4 . ابو الحسن سيد على بن بندار بن محمد قاضى هاشمى . فقيه مجتهد و شيوخ مشايخ ، و از بزرگان مشهور در قرن پنجم . شاگرد سيد رضى بود و از او روايت كرد . همچنين از شيخ مفيد و سيد مرتضى نيز روايت كرده است . سپس خود حوزهء درس مستقلى تشكيل داد ، عده‌اى از دانشمندان در نزدش درس خواندند ، و از او روايت كردند . به ثقه بودن و جلالت و فقاهت و علم و صدق و ورع مشهور بود ، و از قاضيان بزرگ بغداد به شمار مىرفت . تعليقات و رساله‌هايى در فقه و ادبيات دارد . 5 . حافظ ابو محمد عبد الرحمن بن ابى بكر خزاعى نيشابورى ، معروف به مفيد نيشابورى ( در گذشته به سال 445 ه ) . در رى